مجموعه «زائری زیر باران» نوشتهی احمد محمود، شامل دوازده داستان کوتاه از این نویسنده است که بیشتر آنها در جنوب ایران رخ میدهند و فضای فرهنگی و صمیمی مردم جنوب در پسزمینهی داستانها حضور پررنگی دارد.
در این مجموعه، احمد محمود به ترسها، ناامیدیها و چالشهای انسانی میپردازد و از ارائهی امیدهای واهی پرهیز میکند. محور اصلی داستانها، دغدغههای وجودی انسان مانند ترس، بیاعتمادی، سرگردانی و تلاش برای بقا است.
داستانهایی مانند «مصیبت کبکها»، «بود و نبود»، «بندر»، «ترس»، «راهی به سوی آفتاب»، «انتر تریاکی»، «زیر باران»، «آسمان کور»، «زیر آفتاب داغ»، «برخورد»، «در سایه سپیدار» و «از دلتنگی» هرکدام روایتهایی مستقل از موقعیتهای انسانی، اجتماعی و گاه تلخ ارائه میدهند و تصویری واقعگرایانه از زندگی در جنوب ایران میسازند.
