عطا و لقای نیما یوشیج

از این نظر که شعرش در قلمرو شعر ناب و خالی از آمیختگی و آلودگی است و سرشار از صفا و سادگی روستایی است، به باباطاهر شباهت دارد؛ به‌ویژه در حساسیت و سوز سخنش.

از سوی دیگر، از آن جهت که در عمق تصاویر و واقعیت‌های عینی، شعرش بر پایه‌ی اندیشه و دردهای انسانی استوار است و نوعی جهان‌بینی در آن دیده می‌شود، به خیام نزدیک است؛ هرچند بدون صراحت و قاطعیت خیام، و با لحنی معتدل‌تر.

این ویژگی‌ها تا حدی ناشی از بیان تمثیلی، تصویری و چندلایه‌ی اوست که به شعرش حالت ابهام و عمق بیشتری می‌بخشد.