کتاب «نمایش در ایران» مجموعهای از مقالههایی است که در سالهای ۱۳۴۱ و ۱۳۴۲ در دورهٔ سوم مجلهٔ موسیقی منتشر شدند و سپس در سال ۱۳۴۴ در قالب کتابی همراه با تصویرها، طرحها و واژهنامه به چاپ رسیدند. این اثر سالها نایاب بود و بهصورت غیرقانونی تکثیر میشد تا اینکه در سال ۱۳۷۹ دوباره منتشر شد.
نویسنده در این کتاب به تاریخ نمایش در ایران میپردازد، اما تأکید میکند که این تاریخ «زنده» نیست؛ زیرا از نمایشهای گذشته، آثار، بایگانیها و نشانههای کافی باقی نمانده است. او نبود موزهها و مجموعههایی برای حفظ میراث نمایشی ایران را از دلایل این وضعیت میداند.
در بخشی از کتاب اشاره میشود که در برخی کشورهای همسایه، موزههایی برای نگهداری عروسکها و ابزار نمایش از دورههای تاریخی مختلف وجود دارد، اما در ایران چنین میراثی کمتر حفظ شده و موزهها از این آثار خالی ماندهاند.